آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر | بخش دوم

آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر

آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر | زاویه حمله یا انگل آف اتک

در آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر ، تغییر زاویه حمله، باعث به‌وجود آمدن تغییر در آیرودینامیک بال می­‌شود. افزایش دادن زاویه حمله باعث لیفت پاراگلایدر می­‌شود اما اگر از مقدار مشخصی بیشتر شود، باعث فاصله افتادن بین جریان هوا و سطح بالایی بال و درنهایت از دست دادن لیفت می­‌شود. از طرفی کم و زیاد شدن درق نیز باعث کم و زیاد شدن سرعت حرکت پاراگلایدر می­‌شود. بنابراین شما می­‌توانید با استفاده از برک و پدال اسپید در زاویه حمله بال تغییر ایجاد کنید و سرعت را تنظیم کنید. اگر زاویه حمله خودتان را ثابت نگه دارید سرعت حرکت پاراگلایدر شما نیز ثابت باقی می­‌ماند. اگر زاویه حمله را بدون توجه به عکس‌­العمل بال افزایش دهیم و بالاتر ببریم سرعت حرکتش کاهش پیدا می­‌کند و منجر به استال می­‌شود. اگر زاویه حمله را بیشتر از آنچه باید کاهش دهید نیز، سرعت بال افزایش می‌­یابد و امکان کلاپس وجود دارد.

استال یا واماندگی بال ( Stall )

پاراگلایدر سرعت محدود و مشخصی دارد. اگر سرعت پاراگلایدر کمتر از آنچه برایش طراحی شده است باشد وارد استال می­‌شود. طبق اصول آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر زمانی که زاویه حمله بالاتر و زیادتر از آنچه باید باشد، سرعت حرکت کاهش می‌­یابد و جریان هوای بالای بال متغیر و لرزان می‌­شود. در استال بال متوقف می‌شود و ارتفاع از دست می­‌دهد. خلبان باید برک‌­ها را از کنار شانه­‌ها به‌­صورت هماهنگ و آرام رها کند تا بال دوباره به پرواز دربیاید. استال در مانورهای آکروباسی زیاد اتفاق می­‌افتد، گاهی به­‌خاطر اشتباه خلبان و گاهی برای وارد یا خارج شدن از مانورها. بنابراین خلبان­‌ها باید در دوره امنیت پرواز اصلاح استال را فرابگیرند. هرچند با مهارت بالا می­‌توان استال را در چند ثانیه ریکاوری کرد اما اگر این اتفاق در نزدیکی زمین رخ دهد، با کاهش ارتفاع سریع امکان برخورد با زمین و حادثه وجود دارد. بنابراین پرواز با سرعت پایین در نزدیک زمین خطرناک است.

سرعت پرواز ( Flying speed )

آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر ، سرعت پرواز درواقع سرعت بال بدون اعمال هرگونه فشار بر روی برک­‌ها و اسپید پدال است.

نسبت سرش در ارتباط با زمین

بگذارید این مورد از آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر را با یک مثال توضیح دهیم. نسبت سرش ۱ : ۸ یا هشت به یک، یعنی در غیاب باد، بال در هر ۸۰۰ متر، ۱۰۰ متر ارتفاع از دست می­‌دهد. درصورتی که باد مخالف ۱۵ کیلومتر در ساعت را داشته باشیم نیز، به ازای هر ۴۰۰ متر حرکت و پوشش فاصله، ۱۰۰ متر کاهش ارتفاع خواهید داشت و درواقع این نسبت ۱ :  چهار به یک می‌­شود. از طرفی در بال تیل ویند یا پشت سر ۱۵ کیلومتری، نسبت سرش، ۱ : ۱۲ دوازده به یک خواهد بود و ۱۲۰۰ متر را پوشش می­­‌دهد.

آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر
نسبت سرش در ارتباط با زمین

انواع سرعت در آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر

سرعت باد( Wind Speed ) : سرعت باد بر روی زمین را می­‌گویند.

سرعت سیر هوایی ( Air Speed ): سرعت عبور باد از روی بال را سرعت هوایی می‌­گویند.

سرعت زمینی ( Ground Speed ): سرعت وسیله پروازی از دید ناظر زمینی ثابت را سرعت زمینی می­‌گویند. اگر بال رو به باد پرواز کند، سرعت زمینی تفاضل سرعت هوایی و سرعت باد می­‌شود. هنگامی که بال پشت به باد پرواز کند، سرعت زمینی مجموع سرعت هوایی و سرعت باد خواهد بود.

منحنی پلار ( The Polar Curve )

با اندازه‌گیری میزان فرود وسیله پروازی در سرعت‌­های سیر هوایی مختلف در آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر، بردن آن بر روی نمودار و متصل کردن نقاط به یکدیگر، منحنی پلار به دست می‌­آید که عملکرد بال را گزارش می‌دهد. شما با داشتن میزان فرود یا سینک وسیله پروازی که در وریومتر نمایش داده می­‌شود و سرعت سیر هوایی می­‌توانید به نسبت سرش برسید. برای رسیدن به نسبت سرش باید سرعت سیر هوایی را به میزان فرود تقسیم کنید. هر بال پاراگلایدر، منحنی پلار مخصوص به خود را دارد.

منحنی پلار The Polar Curve

بررسی نمودار پلار در تصویر

۲۰ کیلومتر در ساعت ۱.۸ متر بر ثانیه بر میزان فرود = نسبت سرش از ۰۸ ، ۳

۲۹ کیلومتر در ساعت ۱.۱ متر بر ثانیه بر میزان فرود = نسبت سرش از ۳ ، ۷

۳۴ کیلومتر در ساعت ۱.۳ متر بر ثانیه بر میزان فرود = نسبت سرش از ۲۶ ، ۷

۴۲ کیلومتر در ساعت ۱.۶ متر بر ثانیه بر میزان فرود = نسبت سرش از ۲۹ ، ۳۷

۵۱ کیلومتر در ساعت ۲.۹ متر بر ثانیه بر میزان فرود = نسبت سرش از ۸۸ ، ۴

با تجیزه و تحلیل داده‌ها طبق قوانین آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر به این نتیجه می‌­رسیم که میزان فرود حداقل ۱.۱ ثانیه ( ۲۱۶ FPM ) در ۲۹ کیلومتر در ساعت و نسبت سرش مطلوب ۸.۱ در میزران سینک ۱.۳ متر بر ثانیه ( ۲۵۵ FPM ) در ۳۴ کیلومتر در ساعت است. نسبت سرش مطلوب آن است که پوشش فاصله بیشتری برای ما را امکان پذیر کند.

آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر
آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر

مراحل انتقالی در آیرودینامیک پرواز با پاراگلایدر

زمانی که با جریان هوای صعوی یا بالا رونده مواجه می­‌شوید، زاویه حمله پاراگلایدر افزایش می‌­یابد. در این حالت خلبان نباید با گرفتن برک‌­ها وضیعیت را شدیدتر کند زیرا در این حالت بال استال می­‌شود. در این وضعیت بال کمی از بالای سرتان به عقب تمایل پیدا می­‌کند. اگر با هوای نزولی برخورد کنید نیز برای مدتی زاویه حمله پاراگلایدر کم می­‌شود و به طرف جلو خم می‌­شود.  فشار لحظه‌ای برک‌ها در این حالت می­‌تواند زاویه حمله را افزایش دهد و از کولپس جلوگیری کند. یک خلبان ماهر باید بتواند از این جریان­‌های هوایی برای افزایش و کاهش ارتفاع استفاده کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *